‘I believe I can fly’, neuriede ik bij het zien van deze foto. Ik hoorde het deuntje alweer in m’n hoofd. Grappig hoe muziek uit je jeugd eigenlijk altijd wel fijn is om terug te horen, los van hoe je er toen over dacht. Of wat je erover moest denken om erbij te kunnen horen.
En toen dacht ik: ‘het …
Verder lezen
De wintertijd is weer ingegaan en om ons door de lange, donkere dagen te helpen komt Paul Haenen met ‘Het vrolijke winterboek’. Met opbeurende beschouwingen van Dominee Gremdaat en humoristische maar ook aangrijpende verhalen van Margreet Dolman. Paul Haenen vertelde over zijn boek bij Op1.
Kijk hier het betreffende fragment terug.…
Verder lezen
De vakantie zit er alweer een paar dagen op en ik probeer van de gelegenheid gebruik te maken om een nieuwe routine uit te proberen. Voordat we weggingen was ik ’s ochtends steeds meer tijd kwijt met wat ik allemaal van mezelf moet en met wat noodzakelijk is, voordat ik dan eindelijk aan het werk kon.
Er kwam alleen maar …
Verder lezen
Ooit galmden de stemmen van de Cisterciënzer monniken door de Abbaye de Chateliers, die dateert uit de twaalfde eeuw maar al sinds de zeventiende eeuw een ruïne is.
Je ziet ze voor je, in rustige tred door de kloostergangen, terwijl hun pijen om hun voeten wiegen. Ze snuffelen aan de lavendel in de tuin en prevelen gebeden voor de bekering …
Verder lezen
Het vrolijke winterboek van Margreet Dolman en Dominee Gremdaat is er weer! Wegens succes geprolongeerd! U kunt weer probleemloos de winter door met deze herziene (vijfde) druk!
Een heerlijk lees- en bladerboek met humoristische maar ook aangrijpende verhalen en gedichten van Margreet Dolman, opbeurende beschouwingen van dominee Gremdaat, geestige illustraties van Mark van Vliet en verrassende recepten …
Verder lezen
Er stond een hek open. Zo’n metalen exemplaar waar normaal een hangslot op zit. Er was iets van een pad te zien: wit schelpengruis tussen bermen van helmgras. Op de kaart die ik mee had, leek hier ook iets van een pad te liggen. Voor iemand die nieuwsgierig is aangelegd en het om hoekjes kijken als levensmotto draagt, genoeg reden …
Verder lezen
Voor het eerst in drie jaar zijn we weer eens samen een paar dagen de hort op, volledig bedoeld om te ontspannen. Ik vond een huisje op het strand van Ile-de-Ré en zag een droomplek voor me om op het ritme van de rollende branding dutjes te doen, samen te kletsen en lekker te eten (Oesters! Mosselen! Wat dan ook!) …
Verder lezen
Onlangs zag ik de film The French Dispatch van Wes Anderson, waarin drie losse verhalen uit het fictieve tijdschrift waar de film naar is vernoemd, achter elkaar zijn geplakt.
De verhalen zelf waren niet heel memorabel, maar het decor was dat wel. In deze film is ieder beeld een uitvergrote knip-en-plak, strip- en prentenboekversie van hoe Frankrijk eruit zou moeten …
Verder lezen
‘Is de angel er wel uit?’ vroeg een bezorgde vriendin op Whatsapp. ‘Anders blijft hij steken.’
Ik was net terug van mijn wandeling met Mec en had haar verteld wat me was overkomen: een hoornaar, zo’n grote zware ‘killer bee’, was mijn haar ingevlogen en had me gestoken. Op de kale plek, bovenop mijn kop. Het deed verrekt veel zeer …
Verder lezen
We praten over de verwoestende orkanen Ian en Poetin. Over annexaties, overstromingen en de hoop dat alles wat van nature wil vernietigen zo snel mogelijk overwaait.
Daarnaast denken we na over energie-oplossingen, zonnecellen, isolatie, moestuinuitbreidingen, air fryers en tuinhuizen.
We stoppen ons ondertussen vol met quiches en kaas, taart en chocola en vragen aan elkaar of we nog verjaardagswensen hebben. …
Verder lezen